وبلاگ یزدیها
همه سوار قطار شدند. آمریکایی ها روی صندلی های تعیین شده نشستند، اما
ایرانی ها سه نفری رفتند توی یک توالت و در را روی خودشان قفل کردند. بعد،
مامور کنترل قطار آمد و بلیط ها را کنترل کرد. بعد، در توالت را زد و گفت:
بلیط، لطفا! بعد، در توالت باز شد و از لای در یک بلیط آمد بیرون، مامور
قطار آن بلیط را نگاه کرد و به راهش ادامه داد. آمریکایی ها که این را
دیدند، به این نتیجه رسیدند که چقدر ابتکار هوشمندانه ای بوده است. بعد از کنفرانس آمریکایی ها تصمیم گرفتند در بازگشت همان کار ایرانی ها
را انجام دهند تا از این طریق مقداری پول هم برای خودشان پس انداز کنند.
وقتی به ایستگاه رسیدند، سه نفر آمریکایی یک بلیط خریدند، اما در کمال
تعجب دیدند که آن سه ایرانی هیچ بلیطی نخریدند. یکی از آمریکایی ها پرسید:
چطور می خواهید بدون بلیط سفر کنید؟ یکی از ایرانی ها گفت: صبر کن تا
نشانت بدهم. سه آمریکایی و سه ایرانی سوار قطار شدند، سه آمریکایی رفتند. توی یک توالت و سه ایرانی هم رفتند توی توالت بغلی آمریکایی ها و قطار
حرکت کرد. چند لحظه بعد از حرکت قطار یکی از ایرانی ها از توالت بیرون آمد
و رفت جلوی توالت آمریکایی ها و گفت: بلیط ، لطفا جک و دوستش باب تصميم مي گيرندبرای تعطيلات به اسکي برند. با
همديگه رخت و خوراک و چيزهای ديگرشان را بار ماشين جک مي کنند و به سوی
پيست اسکي راه مي افتند زن صاحبخانه مي پذيرد و آن دو مرد به استبل مي روند و شب را به صبح مي رسانند بامداد هم چون هوا خوب شده بود راه دل نمی دادم به هرکس اینقدر
پس از دو سه ساعت رانندگي ، توفان و برف و بوران شديدی جاده را در بر گرفت
چراغ خانه ای را از دور مي بينند و تصميم مي گيرند شب را آنجا بمانند تا
توفان آرام شود و آنها بتوانند به راه خود ادامه دهند
هنگامي که نزديکتر مي شوند مي بينند که آن خانه در واقع کاخيست بسيار بزرگ
و زيبا که درون کشتزار پهناوريست و دارای استبلي پر ازاسب و آن دورتر از
خانه هم طويله ای با صدها گاو و گوسفند است
زني بسيار زيبا در را باز مي کند. مردان که محو زيبايي زن صاحبخانه شده
بودند، توضيح مي دهند که چگونه در راه گرفتار توفان شده اند و اگر خانم
خانه بپذيرد شب را آنجا سر کنند تا صبح به راهشان ادامه دهند.
زن جذاب با صدايي دلنشين گفت: همانطور که مي بينيد من در اين کاخ بزرگ
تنها هستم ، اما مساله اين است که من به تازگي بيوه شده ام و اگر شما را
به خانه راه دهم از فردا همسايه ها بدگويي و شايعه پراکني را آغاز مي کنند
جک پاسخ داد: نگران نباشيد، برای اين که چنين مساله ای پيش نيايد ما مي
تونيم در استبل بخوابيم. سحرگاه هم اگر هوا خوب شده باشد بدون بيدار کردن
شما راه خود را به طرف پيست اسکي ادامه خواهيم داد
مي افتند
———— ——— ——— ——
حدود نه ماه بعد جک نامه ای از يک دادگاه دريافت مي کند در آغاز نمي تواند
نام و نشانيهايي که در نامه نوشته بود را به ياد آورد اما سر انجام پس از
کمي فشار به حافظه مي فهمد که نامه دادگاه درباره همان زن جذاب صاحبخانه
ای است که يک شب
توفاني به آنها پناه داده بود
پس از خواندن نامه با سرگرداني و شگفت زده به سوی دوستش باب رفت و پرسيد:
باب، يادت مياد اون شب زمستاني که در راه پيست اسکي گرفتار توفان شديم و
به خانه ی آن زن زيبا و تنها رفتيم؟
باب پاسخ داد: بله
جک گفت: يادته که ما در استبل و در ميان بو و پشگل اسب و قاطر خوابيديم تا پشت سر زن صاحبخانه حرف و حديثي در نيايد؟
باب اين بار با صدايي لرزانتر پاسخ داد: آره.. يادمه
جک پرسيد: آيا ممکنه شما نيمه شب تصادفي به درون کاخ رفته باشيد و تصادفي سری به آن زن زده باشيد؟
باب سر به زير انداخت و گفت: من … بله…من…
جک که حالا ديگر به همه چيز پي برده بود پرسيد: باب ! پس تو … تو تو اون
حال و هوا و عشق و حال خودت رو جک معرفي کرده ای؟؟…تا من .. بهترين دوستت
را ..
جک ديگر از شدت هیجان نمي توانست ادامه دهد… ، باب که از شرم و ناراحتي
سرخ شده بود گفت .. جک… من مي تونم توضيح بدم.. ما کله مون گرم بود و من
فقط مي خواستم .. فقط…حالا چي شده مگه؟
.
جک احضاريه دادگاه را نشان داد و گفت: اون زن طفلک به تازگي مرده و همه چيزش را برای من به ارث گذاشته
آنکس که نداند و بداند که نداند لنگان خرک خویش به منزل برساند
آنکس که بداند و نداند که بداند بیدارش نمایید که بس خفته نماند
آنکس که نداند و بداند که نداند لنگان خرک خویش به منزل برساند
آنکس که نداند و نداند که نداند در جهل مرکب ابدالدهر بماند
اما در دنیای امروز و در اطراف ما در بیشتر اوقات وضع جور دیگری است:
آنکس که بداند و بداند که بداند باید برود غازبه کنجی بچراند
آنکس که بداند و نداند که بداند بهتر برود خویش به گوری بتپاند
آنکس که نداند و بداند که نداند با پارتی و پول خر خویش براند
آنکس که نداند و نداند که نداند بر پست ریاست ابدالدهر بماند
دختری با مادرش در رختخواب
درددل می کرد با چشمی پر آبگفت:مادر حالم اصلا خوب نیست
زندگی از بهر من مطلوب نیستگو چه خاکی را بریزم بر سرم؟
روی دستت باد کردم مادرم!سن من از بیست وشش افزون شد
دل میان سینه غرق خون شدهیچ کس مجنون این لیلا نشد
شوهری از بهر من پیدا نشدغم میان سینه شد انباشته
بوی ترشی خانه را برداشته!مادرش چون حرف دختش را شنفت
خنده بر لب آمدش آهسته گفت:دخترم بخت تو هم وا می شود
غنچه ی عشقت شکوفا می شودغصه ها را از وجودت دور کن
این همه شوهر یکی را تور کن!گفت دختر مادر محبوب من!
ای رفیق مهربان و خوب من!گفته ام با دوستانم بارها
من بدم می آید از این کارهادر خیابان یا میان کوچه ها
سر به زیر و با وقارم هر کجاکی نگاهی می کنم بر یک پسر
مغز یابو خورده ام یا مغز خر!؟غیر از آن روزی که گشتم همسفر
با سعیدویاسر وایضا صفربا سه تاشان رفته بودم سینما
بگذریم از مابقی ماجرا!یک سری هم صحبت صادق شدم
او خرم کرد آخرش عاشق شدمیک دو ماهی یار من بود و پرید
قلب من از عشق او خیری ندیدمصطفای حاج علی اصغر شله
یک زمانی عاشق من شد،بلهبعد جعفر یار من عباس بود
البته وسواسی وحساس بودبعد ازآن وسواسی پر ادعا
شد رفیقم خان داداش المیرابعد او هم عاشق مانی شدم
بعد مانی عاشق هانی شدمبعدهانی عاشق نادر شدم
بعد نادر عاشق ناصر شدممادرش آمد میان حرف او
گفت: ساکت شو دگر ای فتنه جو!گرچه من هم در زمان دختری
روز و شب بودم به فکر شوهری
............لیک جز آن که تو را باشد پدر
او برروي يک صندلي دستهدارنشست و در آرامش شروع به خواندن کتاب کرد.
در کنار او يک بسته بيسکوئيت بود و مردي در کنارش نشسته بود و داشت روزنامه ميخواند.
وقتي که او نخستين بيسکوئيت را به دهان گذاشت، متوجه شد که مرد هم يک بيسکوئيت برداشت و خورد. او خيلي عصباني شد ولي چيزي نگفت.
پيش خود فکر کرد: «بهتر است ناراحت نشوم. شايد اشتباه کرده باشد.»
ولي اين ماجرا تکرار شد. هر بار که او يک بيسکوئيت برميداشت ، آن مرد هم همين کار را ميکرد. اين کار او را حسابي عصباني کرده بود ولي نميخواست واکنش نشان دهد.
وقتي که تنها يک بيسکوئيت باقي مانده بود، پيش خود فکر کرد: «حالا ببينم اين مرد بيادب چکار خواهد کرد؟»
مرد آخرين بيسکوئيت را نصف کرد و نصفش را خورد.
اين ديگه خيلي پرروئي ميخواست!
او حسابي عصباني شده بود.
در اين هنگام بلندگوي فرودگاه اعلام کرد که زمان سوار شدن به هواپيماست. آن زن کتابش را بست، چيزهايش را جمع و جور کرد و با نگاه تندي که به مرد انداخت از آنجا دور شد و به سمت دروازه اعلام شده رفت. وقتي داخل هواپيما روي صندلياش نشست، دستش را داخل ساکش کرد تا عينکش را داخل ساک قرار دهد و ناگهان با کمال تعجب ديد که جعبه بيسکوئيتش آنجاست، باز نشده و دست نخورده!
خيلي شرمنده شد!! از خودش بدش آمد ... يادش رفته بود که بيسکوئيتي که خريده بود را داخل ساکش گذاشته بود.
آن مرد بيسکوئيتهايش را با او تقسيم کرده بود، بدون آن که عصباني و برآشفته شده باشد...
در صورتي که خودش آن موقع که فکر ميکرد آن مرد دارد از بيسکوئيتهايش ميخورد خيلي عصباني شده بود. و متاسفانه ديگر زماني براي توضيح رفتارش و يا معذرتخواهي نبود.
۱- سنگ ... پس از رها کردن!
۲- حرف ... پس از گفتن!
۳- موقعيت... پس از پايان يافتن!
۴- و زمان ... پس از گذشتن
| Design By : Night Skin |
شرط اول قدم آن است که مجنون باشی
